Onder 3.59 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2025

Waar te beginnen? Hier: het onderdeel loopt reeds erop stuk dat in rov. 4.5 van het arrest het door [eiseres] gedane beroep op gezag van gewijsde, dat het hof behandelt en verwerpt in rov. 4.2-4.3, een gepasseerd station is, en de voorgaande onderdelen (gelijk de navolgende) rov. 4.2-4.3 niet of zonder vrucht bestrijden. Een dergelijke klacht, laat staan een die voldoet aan de eisen van art. 407 lid 2, aanhef en onder d Rv, lees ik evenmin in het onderdeel. Bij die stand van zaken valt niet in te zien dat het hof, vanwege enig gezag van gewijsde, ten onrechte in rov. 4.5 betrekt gelijk het doet dat in een executiegeschil waarbij het gaat om de vraag of dwangsommen zijn verbeurd omdat een in algemene termen vervat verbod (of gebod) niet is nageleefd, een restrictieve interpretatieregel geldt. Overigens laat dit laatste ook zien dat, anders dan het onderdeel suggereert, het hof in rov. 4.5 niet enkel daaraan toetst of [verweerder] dwangsommen heeft verbeurd. Een ander probleem met het onderdeel is dat uit de beschikking niet blijkt dat de OK daarin met toepassing van voornoemde “maatstaf”, zonder acht te slaan op die door het hof - in lijn met Hoge Raad-rechtspraak - mede betrokken maatstaf, heeft vastgesteld dat door [verweerder] dwangsommen zijn verbeurd. Het onderdeel legt ook niet uit waarom dit anders zou zijn. Er valt nog meer op te merken, bijvoorbeeld dat de beslissingen van de OK in de beschikking waarop het onderdeel doelt geen betrekking hebben op geschilpunten tussen partijen, en dat de voorgeschiedenis van de beschikkingen van de OK van 18 maart 2020 en 29 mei 2020 door het hof, samengevat, is vervat in de feitenvaststelling (rov. 3.2-3.5). Maar ik kan het hierbij laten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcd80b0962ab8d9f8ebe70cbea83e644d604e5850f1389639e59d47d3ef5748f | shasum -a 256