Onder 2.14 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2025

- Het hof dient in deze zaak als executierechter te beoordelen of dwangsommen zijn verbeurd vanwege schending van de verboden die de OK in haar beschikkingen van 18 maart 2020 en 29 mei 2020 heeft opgelegd. In deze zaak moeten daarom de feiten die [eiseres] ten grondslag legt aan haar stelling dat dwangsommen zijn verbeurd, getoetst worden aan de inhoud van de veroordeling zoals die door uitleg moet worden vastgesteld. Daarbij moet het dictum van de beschikking in kwestie uitgelegd worden met inachtneming van de overwegingen die tot die beslissing hebben geleid. Bij deze uitleg moeten doel en strekking van de veroordeling tot richtsnoer worden genomen, in die zin dat de veroordeling niet verder strekt dan tot het bereiken van het daarmee beoogde doel. Verder merkt het hof op dat in een executiegeschil waarbij het gaat om de vraag of dwangsommen zijn verbeurd omdat een in algemene termen vervat verbod (of gebod) niet is nageleefd, een restrictieve interpretatieregel geldt. Die regel houdt in dat een redelijke uitlegging van een in algemene termen vervat verbod meebrengt dat de draagwijdte daarvan beperkt is te achten tot handelingen waarvan niet kan worden betwijfeld dat zij, mede gelet op de gronden waarop het verbod werd gegeven, inbreuken als door de rechter verboden opleveren. Het hof neemt deze maatstaven bij de verdere beoordeling mede tot uitgangspunt. De stelplicht en bewijslast dat dwangsommen zijn verbeurd, rusten in dit kader op de executant, hier [eiseres] . (rov. 4.5)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcd80b0962ab8d9f8ebe70cbea83e644d604e5850f1389639e59d47d3ef5748f | shasum -a 256