Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2025

De rechtbank heeft de vorderingen bij vonnis van 24 november 2021 afgewezen. De rechtbank heeft, voor zover in cassatie van belang, het volgende overwogen. [eiser] , die (indirect) voor de betaling van een belastingschuld van een ander wordt aangesproken en niet de mogelijkheid van bestuursrechtelijk bezwaar en beroep heeft gehad, moet de mogelijkheid hebben om die belastingschuld aan te vechten (rov. 5.3). Het is niet noodzakelijk dat dit een procedure tegen de belastingdienst of de Ontvanger is. Aan de uitkomst van een dergelijke procedure zijn ook de belastingdienst en de Ontvanger gebonden (rov. 5.4). De mogelijkheid om de belastingschuld aan te vechten heeft [eiser] gehad en ook benut in de door de curator aangespannen aansprakelijkheidsprocedure. In die procedure heeft het hof (in het arrest uit 2016) de door [eiser] aangedragen argumenten ten volle beoordeeld. Dat [eiser] die argumenten in de ogen van het hof onvoldoende heeft onderbouwd, doet aan de volle toetsing niet af. Er is daarom geen uitzondering op de formele rechtskracht van toepassing. Uitgaande van de toetsing door het hof in de aansprakelijkheidsprocedure, heeft [eiser] niet wéér recht op een toetsing door de rechtbank (rov. 5.5). De Ontvanger heeft bij een marginale toetsing van de aanslagen als bedoeld in art. 1.1.5 van de Leidraad Invordering 2008 tot het oordeel kunnen komen dat de aanslagen niet (onmiskenbaar) onjuist zijn (rov. 5.6).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/56e6992553b731ef46f2682dedf14e03aef21b0e99b6a1d5cf8ebe2c69267076 | shasum -a 256