Onder 3.20 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2025

De beslissing in rov. 3.3.1 is niet opvallend. Deze is later herhaald in onder meer de arresten Staat/Privacy First en Universiteiten/SCAU : wie van wetgeving alleen nadeel ondervindt doordat op grond daarvan een voor beroep bij de bestuursrechter vatbaar besluit wordt genomen dat dit nadeel teweegbrengt, kan voor rechtsbescherming in beginsel alleen terecht bij de bestuursrechter. In rov. 3.3.2 blijkt echter dat de Staat zich kan beroepen op een uitspraak die jegens het College is gedaan oftewel dat OZB ook aan die uitspraak is gebonden jegens de Staat. Dat is niet omdat het College een orgaan was van de Staat, zoals de Hoge Raad lijkt te impliceren in rov. 3.3.2. Het College was, net als het huidige Zorginstituut dat is, een afzonderlijke rechtspersoon. De Staat kan dus een beroep op een uitspraak doen die in een procedure tegen een derde is gedaan. Dat is precies wat de Ontvanger in deze procedure doet. Het arrest ziet echter, net als het arrest SER/NVV , op het specifieke geval dat er al een oordeel van de bestuursrechter is, deze de aangewezen rechter is om een beslissing over de aan de orde zijnde kwestie te geven en de burgerlijke rechter wordt gevraagd om tot een herbeoordeling over te gaan. Ook hier gaat het dus weer om dezelfde gezichtspunten als die spelen bij het beginsel van formele rechtskracht. Daar komt dan nog bij dat het College weliswaar een afzonderlijke rechtspersoon was, maar belast was met een deel van de overheidstaak van de Staat op het aan de orde zijnde vlak en in zoverre in hoge mate een verlengstuk van de Staat was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/56e6992553b731ef46f2682dedf14e03aef21b0e99b6a1d5cf8ebe2c69267076 | shasum -a 256