Onder 3.25 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2025

In deze zaak heeft de Ontvanger blijkens zijn hiervoor in 2.1 onder (vi) genoemde brief van 4 december 2020 in het kader van art. 1.1.5 Leidraad Invordering 2008 beoordeeld of (a) sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden die niet al tijdens het overleg met de inspecteur, dan wel bij het indienen van de aangifte ingebracht hadden kunnen worden, en (b) of de belastingaanslagen onmiskenbaar onjuist zijn. Vraag (a) heeft de Ontvanger zichzelf mogelijk gesteld op grond van een (analoge toepassing van) art. 4:6 lid 1 Awb, dat bepaalt dat, als na een geheel of gedeeltelijk afwijzende beschikking een nieuwe aanvraag wordt gedaan, de aanvrager is gehouden om nieuw gebleken feiten of omstandigheden of veranderde omstandigheden (‘nova’) te vermelden. Op deze bepaling wordt wel mede gebaseerd de bevoegdheid van een bestuursorgaan om, ambtshalve of op verzoek, terug te komen van een besluit. Bij vraag (b) gaat het vermoedelijk om een toepassing van de bestuursrechtelijke regel dat als een onherroepelijk besluit onmiskenbaar onjuist is, het kennelijk onredelijk kan zijn om niet van het besluit terug te komen en daarom een plicht tot terugkomen kan bestaan. In cassatie lijken beide partijen ervan uit te gaan dat toepassing van art. 1.1.5 Leidraad Invordering 2008 betekent dat in dit geval moet worden getoetst of de belastingaanslagen onmiskenbaar onjuist zijn. Volgens de Nationale Ombudsman is dit criterium in dit verband echter onjuist. Hij heeft zich daarover als volgt uitgelaten:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/56e6992553b731ef46f2682dedf14e03aef21b0e99b6a1d5cf8ebe2c69267076 | shasum -a 256