Onder 8.4 Parket bij de Hoge Raad 4 juli 2025

Door de Curator is als argument voor de stelling dat de wettelijke verhoging niet meer geldt na faillissement onder meer aangevoerd dat na faillissement ook geen dwangsommen meer kunnen worden verbeurd. Ook dwangsommen fungeren als een prikkel tot nakoming en zijn in dat opzicht vergelijkbaar met de wettelijke verhoging (zie onder 7.5). Die vergelijking gaat echter niet op, alleen al omdat, anders dan voor de wettelijke verhoging, voor dwangsommen expliciet in de wet is bepaald dat deze tijdens faillissement niet worden verbeurd (art. 611e lid 1 Rv). Dwangsommen die al vóór het faillissement zijn verbeurd, blijven verschuldigd, maar zijn in het faillissement niet-verifieerbaar (art. 611e lid 2 Rv). Hierbij is overigens wel aan te tekenen dat dwangsommen niet verbonden kunnen worden aan de verplichting tot betaling van een geldsom (art. 611a lid 1 Rv), zodat het hier zal gaan om dwangsommen die verbonden zijn aan de nakoming van andersoortige verplichtingen. Verder is aan te tekenen dat de wettelijke verhoging in de wet is gemaximeerd (zie onder 7.4), zodat de situatie dat andere schuldeisers met lege handen komen te staan omdat een schuldenaar de hoofdverplichting niet wil nakomen (wat art. 611e lid 1 Rv moet voorkomen ), zich niet snel zal voordoen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ed83d8bbd6b55305c87bf6f4055fc5301a292ef36286a8f15970ea8f33e2be3e | shasum -a 256