Onder 6.3 Parket bij de Hoge Raad 8 juli 2025

Gelet op het advies van de reclassering en de omstandigheden zoals die hierboven zijn omschreven, is de rechtbank van oordeel dat een ingrijpende interventie in het leven van verdachte noodzakelijk is, waarbij gedurende geruime tijd de mogelijkheid bestaat om verschillende interventies in te zetten waardoor verdachte zijn leven weer op orde krijgt en de maatschappij in afdoende mate wordt beschermd. De door de reclassering geadviseerde ISD-maatregel acht de rechtbank in dat kader passend aangezien er in het verleden diverse straffen en vormen van begeleiding en behandeling aan hem zijn opgelegd en de rechtbank een minder vergaande sanctie niet reëel acht. Met de verdediging moet de rechtbank echter vaststellen dat een ISD-maatregel niet kan worden opgelegd nu er niet voldaan wordt aan alle criteria opgesomd in artikel 38m Sr. Uit het eerste lid, onder 2, van dit artikel volgt immers dat de verdachte in de vijf jaar voorafgaand aan het door hem begane feit ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf of maatregel, een vrijheidsbeperkende maatregel of taakstraf moet zijn veroordeeld en het nieuwe feit is begaan na tenuitvoerlegging van deze straffen of maatregel. Gebleken is dat het voorwaardelijke deel van een aantal van de in de afgelopen vijf jaar opgelegde straffen niet ten uitvoer is gelegd. Uit het arrest van de Hoge Raad van 15 december 2020 [ECLI:NL:HR:2020:2028, NJ 2021/217, m.nt. J.M. ten Voorde] volgt dat dit, wil voldaan zijn aan de criteria van artikel 38m Sr, wel het geval moet zijn. Gelet hierop zal de rechtbank geen onvoorwaardelijke ISD-maatregel aan verdachte opleggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b4e59fb069844a3a29f89727d85dae12964404ef6ada8c615d7db99c5ba100d6 | shasum -a 256