Onder 6.4 Parket bij de Hoge Raad 24 juni 2025

Uit de uiteenzetting van het hof volgt – kort gezegd – dat er volgens het hof voldoende aanwijzingen bestaan dat vanuit [A] al vanaf 2004 en dus ook voorafgaand aan de periode van 1 januari 2012 tot en met 14 oktober 2014 waarop de in de met de onderhavige ontnemingsprocedure verband houdende strafzaak bewezenverklaarde handel in hennep betrekking heeft, soortgelijke feiten zijn begaan en dat de opbrengsten hiervan zijn te beschouwen als wederrechtelijk verkregen voordeel. Aanvankelijk overweegt het hof in algemene zin over de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel dat het van oordeel is dat “aannemelijk is dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft genoten uit de bewezenverklaarde feiten en soortgelijke feiten waarvan voldoende aanwijzingen bestaan dat veroordeelde die heeft begaan.” Omdat de betrokkene voor de periode tot 1 maart 2012 van de deelname aan de criminele organisatie [A] is vrijgesproken, heeft het hof voor betrokkene bij de handel in hennep echter enkel een periode van 1 maart 2012 tot en met 14 oktober 2014 tot uitgangspunt genomen en is het hof bij de berekening van het voordeel bij de betrokkene dus uitgegaan van een periode van handel voor de duur van 136 weken (twee jaar en tweeëndertig weken). Dit betekent dat het hof in zoverre bij de vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel van de betrokkene daadwerkelijk is uitgegaan van voordeel uit een bewezenverklaard feit en niet van voordeel uit een soortgelijk feit waarvan voldoende aanwijzingen bestaan dat de betrokkene dit heeft begaan. Het middel mist gelet hierop feitelijke grondslag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4fcf02edb70c3364fa18e9c5b0e5302501cf88ffa0f330b487f61bf7aaa31097 | shasum -a 256