Onder 5.7 Parket bij de Hoge Raad 9 september 2025

Daarbij merk ik nog op dat de Hoge Raad in zijn arrest van 5 februari 2013, ECLI:NL:HR:2013:BY9985, NJ 2013/467 m.nt. Keulen afwijzend heeft geoordeeld over de stellingen dat de verdachte in een alleen door hem ingesteld hoger beroep erop mag vertrouwen dat diens bezwaren tegen het in eerste aanleg gewezen vonnis voorwerp van beraadslaging zullen zijn en derhalve geen zwaardere straf zal worden opgelegd dan in eerste aanleg is bepaald en het de appelrechter in zo een alleen door de verdachte ingesteld hoger beroep niet vrijstaat om een zwaardere straf op te leggen dan nadat hij de procespartijen in de gelegenheid heeft gesteld zich daarover uit te laten. Volgens de Hoge Raad vindt die opvatting geen steun in enige regel van Nederlands recht, terwijl voorts het opleggen van een zwaardere straf dan waarover partijen zich ter terechtzitting in hoger beroep hebben uitgelaten niet onverenigbaar met de in art. 6 EVRM belichaamde beginselen van een eerlijk proces. De enkele stelling van de steller van het middel dat het reformatio in peius -beginsel ook in strafzaken in hoger beroep zou moeten gelden, maakt het voorgaande niet anders.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5ffefcc2f338064ae630879b4a5d893b6d1ef226e32c2dc51af568b64893de77 | shasum -a 256