Onder 3.9 Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025

Uit deze overweging volgt dat de burgerlijke rechter de mogelijkheid heeft om aan het beroep van de opgeëiste persoon op een schending of een dreigende schending van zijn fundamentele rechten voorbij te gaan, indien daaraan niet (ook) andere feiten, omstandigheden of bewijsmateriaal ten grondslag zijn gelegd dan eerder door hem bij de uitleveringsrechter aan de orde zijn gesteld. Uit het feit dat “ook” tussen haakjes is gezet, volgt dat deze overweging het oog heeft op zowel de situatie dat aan het beroep bij de burgerlijke rechter uitsluitend andere feiten, omstandigheden of bewijsmateriaal ten grondslag zijn gelegd dan bij de uitleveringsrechter, als de situatie dat het beroep zoals dat is gedaan bij de uitleveringsrechter, bij de burgerlijke rechter is aangevuld met andere feiten, omstandigheden of bewijsmateriaal. Als geen andere feiten, omstandigheden of bewijsmateriaal aan het beroep ten grondslag zijn gelegd dan bij de uitleveringsrechter, dan kán de burgerlijk rechter aan dat beroep voorbijgaan, aldus de overweging. De burgerlijke rechter kan in dat geval dus ook, zo impliceert dit gebruik van het woord ‘kan’, als hij daartoe aanleiding ziet, wél op dat beroep ingaan en dat, anders dan de uitleveringsrechter, gegrond oordelen. Het ligt voor de hand dat hij dit kan, nu hij volgens de wettelijke taakverdeling de bevoegde rechter is en het belang van voorkoming van de schending van fundamentele rechten zwaarwegend is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11bcdb906858ebe327d861c5fed36bcb0c85bfd4f787b8e58144f19ce24bdb33 | shasum -a 256