Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025

Het hof heeft in zijn arrest overeenkomstig de hiervoor vermelde regels beslist. Het is nagegaan of [verweerder] voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij door zijn uitlevering zal worden blootgesteld aan het risico van een flagrante inbreuk op art. 6 EVRM. Het heeft daarbij gelet op de persoonlijke omstandigheden van [verweerder] (politieke tegenstander van het regime), op de mensenrechtensituatie in Rwanda en op de door Rwanda ten aanzien van de berechting van [verweerder] gegeven garanties. Het hof is op grond van de diverse rapporten en feiten die het in zijn arrest noemt, tot het oordeel gekomen dat [verweerder] genoemd risico loopt. Dat oordeel geeft geen blijk van miskenning van genoemde regels en geeft dus geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Voor het overige is dat oordeel geheel van feitelijke aard en kan het in cassatie dus niet op juistheid worden onderzocht. Dat oordeel is in het licht van hetgeen waarnaar het hof verwijst, niet onbegrijpelijk of onvoldoende gemotiveerd. De Staat komt als gezegd met een groot aantal klachten op tegen het oordeel van het hof, maar geen van die klachten gaat m.i. op. Veelal miskennen die klachten het feitelijke karakter van het oordeel van het hof. Verder gaan de klachten op een aantal punten uit van een rechtsopvatting die niet juist is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11bcdb906858ebe327d861c5fed36bcb0c85bfd4f787b8e58144f19ce24bdb33 | shasum -a 256