Onder 4.20 Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025

Deze klacht berust kennelijk weer op dezelfde onjuiste opvatting als onderdeel 5.6. De omstandigheid dat het subcomité tijdens een bezoek aan Rwanda zodanig is tegengewerkt dat het dat bezoek heeft opgeschort, betreft de aannemelijkheid van de feiten van de grondslag van de vordering en maakt zelf geen deel uit van de grondslag van de vordering. Daarbij gaat het immers ook op dit punt om het feit dat de Rwandese autoriteiten er geen blijk van geven de mensenrechten te willen respecteren als hen dat niet uitkomt, zoals het hof het in rov. 8.11 formuleert. Overigens heeft [verweerder] de door het hof in rov. 8.9 aangehaalde stukken als productie 13 en productie 48 in het geding gebracht. Verder heeft [verweerder] aangevoerd dat in Rwanda geen sprake is van onafhankelijke rechtspraak in zaken tegen verdachten die actief lid zijn van de oppositie en daarbij verwezen naar het rapport van Reyntjens. Uit dat rapport heeft [verweerder] in de dagvaarding een passage geciteerd, waarin is vermeld dat het subcomité in 2017 haar bezoek aan Rwanda heeft opgeschort, “ due to a series of obstructions imposed by the authorities, such as accessing some places of detention, confidentiality of certain interviews and over concerns that some interviewees could face reprisals ”, onder verwijzing naar een persbericht van het subcomité.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11bcdb906858ebe327d861c5fed36bcb0c85bfd4f787b8e58144f19ce24bdb33 | shasum -a 256