Onder 4.46 Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025

Het onderdeel is ongegrond. Uit hetgeen hiervoor in 3.17-3.18 is vermeld, volgt dat de door het EHRM in de Othman -uitspraak opgesomde factoren niet-limitatief zijn bedoeld en dat de rechter bij zijn oordeel over de vraag of de verstrekte garanties in een bepaald geval het reële risico op een flagrante schending van art. 6 EVRM genoegzaam wegnemen, bovendien alle relevante feiten en omstandigheden moet betrekken, waaronder dus ook de mensenrechtensituatie in een land in het algemeen. Het hof heeft de volgende, in de Othman- uitspraak genoemde factoren expliciet bij zijn beoordeling van de kwaliteit van de garanties betrokken: (ii) ‘ whether the assurances are specific or are general and vague ’ (rov. 8.12-8.13) en (vii) ‘ the length and strength of bilateral relations between the sending and receiving States, including the receiving State's record in abiding by similar assurances ’ (rov. 8.14-8.18). Verder heeft het hof bij zijn beoordeling betrokken dat Rwanda partij is bij het IVBPR (vgl. (vi) ‘ whether they have been given by a Contracting State ’) en in het bijzonder onderzocht of monitoring een afdoende waarborg vormt tegen een oneerlijk proces (vgl. (viii) ‘ whether compliance with the assurances can be objectively verified through diplomatic or other monitoring mechanisms, including providing unfettered access to the applicant’s lawyers ’). Niet blijkt en het middel voert niet aan dat er feiten en omstandigheden dan wel stellingen van partijen zijn die aanleiding geven tot een beoordeling aan de andere in de Othman -uitspraak genoemde factoren dan wel anderszins van belang kunnen zijn in dit verband.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11bcdb906858ebe327d861c5fed36bcb0c85bfd4f787b8e58144f19ce24bdb33 | shasum -a 256