Citaat | Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025

Onder 3.38.3 Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 24 januari 2025, ECLI:NL:PHR:2025:96.

Daarentegen is ook geoordeeld dat art. 237 Rv niet meer kan worden toegepast, omdat deze wetsbepaling van aanvullend recht is. Voorts overweegt de verwijzende rechter dat bij het toewijzen van een proceskostenvergoeding overeenkomstig de wettelijke regeling uit art. 242 Rv, die regeling in de plaats wordt gesteld van de contractuele regeling over proceskosten (tussenvonnis van 23 april 2024, rov. 9). Ook neemt de verwijzende rechter tot uitgangspunt dat de rechtspraak van het HvJEU en de Hoge Raad niet enkel ziet op het in letterlijke zin aanvullen van de overeenkomst tussen partijen, maar ook op het toepassen van regels van aanvullend of dwingend recht die zonder de contractuele bepaling van toepassing zouden zijn. Volgens de verwijzende rechter betekent dit dat er geen ruimte is om wel proceskosten op grond van de wettelijke regeling toe te wijzen en strookt dit ook met de bedoeling van de Richtlijn, namelijk het stellen van een sanctie op het gebruik van oneerlijke bedingen, teneinde het gebruik daarvan te laten stoppen (tussenvonnis van 23 april 2024, rov. 12).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/54076caa7f858f2d8f27b57fad6baca95e32510267d2a22831745bca4bf6ed02. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 54076caa7f858f2d8f27b57fad6baca95e32510267d2a22831745bca4bf6ed02, en de alinea staat in dat document op bytes 69466 tot 70654.