Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 16 september 2025

De op art. 6 lid 1 EVRM gestoelde aanspraak op de behandeling van een strafzaak binnen een redelijke termijn, beoogt te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is, onder de dreiging van een (verdere) strafvervolging zou moeten leven. Naast de bescherming die aldus aan de verdachte wordt geboden zijn er ook andere factoren die nopen tot een voortvarende afhandeling van strafzaken, zoals de preventieve werking die geacht wordt uit te gaan van berechting en bestraffing, de gerechtvaardigde belangen van het eventuele slachtoffer van het feit en de ongunstige invloed van het tijdsverloop op de beoordeling van de feiten als gevolg van de verbleking van de herinnering van – bijvoorbeeld – eventuele getuigen. Dat het recht op behandeling van de zaak binnen een redelijke termijn ook in verband met andere factoren van belang is, brengt echter nog niet mee dat dit voorschrift met het oog op die factoren is opgenomen. Zo heeft de Hoge Raad bijvoorbeeld eerder uitgemaakt dat het voorschrift er in het bijzonder niet toe strekt de verdedigingsrechten van de verdachte te waarborgen. De in het standaardarrest uit 2008 geformuleerde vuistregels houden alleen verband met het recht op behandeling van een strafzaak binnen een redelijke termijn en gelden niet voor de beoordeling van inbreuken op de verdedigingsrechten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d080de7b2070f1ff26add156390e0922c2a93e4c7959e75b75effb964337fb5 | shasum -a 256