Onder 4.40 Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2026

Subonderdeel 2a voert het volgende aan. Het vaststellen van aansprakelijkheid jegens individuele belanghebbenden in verband met de verweten gedragingen van Rabobank c.s. leent zich niet voor een gebundelde aanpak, althans niet door middel van de vorderingen A, B en D. Met deze vorderingen kan, nu daarbij de individuele omstandigheden van de belanghebbenden niet worden betrokken, hooguit in abstracto – en dus geen rechtens relevant – antwoord worden gegeven op de vraag of die gedragingen onrechtmatig zijn, en dus niet op de vraag jegens wie die gedragingen onrechtmatig zijn. Eveneens kan, in abstracto, antwoord worden verkregen op de vraag of de verweten gedragingen tot schade kunnen hebben geleid bij (een deel van) de belanghebbenden, maar niet op de vraag of daadwerkelijk sprake is van schade, laat staan wie concreet schade zou kunnen hebben geleden. Hoe dan ook zal op individuele basis geprocedeerd moeten worden, waarbij de gevorderde verklaringen voor recht geen enkele meerwaarde bieden. In individuele procedures zullen de bijzondere omstandigheden van de belanghebbenden betrokken moeten worden. Bovendien zijn de belangen van de belanghebbenden tegenstrijdig, omdat een belanghebbende alleen schade heeft geleden als hij op al zijn (op de JPY LIBOR gebaseerde) transacties (per saldo) nadeel heeft geleden. De belangen van de belanghebbenden zijn derhalve niet gelijksoortig of bundelbaar en deze collectieve actie kan een efficiënte en effectieve rechtsbescherming ook niet bevorderen. Deze collectieve actie biedt geen enkel voordeel boven individuele geschillenbeslechting. Het andersluidende oordeel van het hof is rechtens onjuist en/of onvoldoende gemotiveerd, aldus het middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9804ee911d2e6d3ffcc833ad8c2e6d01c060292a6edd3188997268e8877d31e5 | shasum -a 256