Onder 5.13 Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2026

Weliswaar is in de wetsgeschiedenis (zie hiervoor) te vinden dat het de regering rechtvaardig voorkomt dat “de legitimaris, zo hij (…) aanvaarding van een making als voormeld verkiest, aan de inhoud daarvan zonder beperking is gebonden,” maar daar gaat het erom dat de legitimaris slechts een geldvordering verkrijgt en geen recht heeft op – in mijn woorden – ‘correctie’ van een making. Dit zegt wat mij betreft niets over de waardering van een niet-verworpen voorwaardelijke making. Verderop is immers te vinden dat “[h]et resultaat” van deze opzet is “dat indien de waarde van de aanvaarde voorwaardelijke of anderszins onzuivere making gelijk is aan of groter dan die van de legitieme portie, de legitimaris geheel is voldaan” en dat als “de waarde kleiner [is] dan die van de legitieme dan heeft hij voor het verschil een aanspraak op de (overige) erfgenamen.” Hieruit volgt niet dat van de voorwaarde moet worden geabstraheerd, wat onder omstandigheden vergaand nadelige gevolgen kan hebben voor de legitimaris. Mij wordt niet duidelijk waarom dit in de Nederlandse context in het algemeen rechtvaardig zou zijn. Dat er bijzondere gevallen zijn waarin toepassing van de außer Betracht -regel juist rechtvaardig kan uitpakken, maakt dat niet anders.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/deb710ff187ec1ff5b6e4a0f39118e3ca37aa0ec529ff588bc4da7ed3f22c0fd | shasum -a 256