Onder 4.33 Parket bij de Hoge Raad 13 februari 2026

Het subonderdeel klaagt vervolgens dat het hof in de rechtsoverwegingen 3.6.4 tot en met 3.6.7 miskent dat de vorderingen voldoende bepaald zijn om voor renvooi in aanmerking te komen. Het subonderdeel stelt dat het hof lijkt te eisen dat uit de stukken wetenschap volgt (zie bijvoorbeeld r.o. 3.6.4, derde alinea), maar dat er in de akte van cessie ook staat: “voor zover deze hem redelijkerwijs bekend kunnen zijn.” Ook wanneer de curator niet de moeite heeft genomen om de conceptjaarrekening te lezen en/of niet de moeite heeft genomen omtrent de pensioenvordering van [betrokkene 1] op Triskalion of de vordering van [betrokkene 1] uit planschade op de gemeente Breda dóór te vragen, dan zijn het, zo stelt het subonderdeel, nog steeds vorderingen die in redelijkheid aan de curator bekend hadden kunnen zijn, en is er dus sprake van voldoende bepaalbaarheid. Dit betekent volgens het subonderdeel dat de in r.o. 3.6.4, tweede alinea, genoemde drie gegevens (“omstandigheden”) wel degelijk maken dat de bewuste vorderingen voldoende bepaalbaar zijn. Het subonderdeel stelt dat de overwegingen in de opvolgende derde en vierde alinea daar niet aan afdoen. Het subonderdeel stelt dat het hof in de vierde alinea miskent dat een curator tot taak heeft te inventariseren wat de stand van de boedel is. Indien de curator dat vervolgens nalaat, dan heeft volgens het subonderdeel juist te gelden dat het een vordering is die hem in redelijkheid bekend had kunnen zijn, als hij daarnaar onderzoek had gedaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/414fcb79572ff76ea77ecb56eeb1eb71f21c894d12799d4b165f228cfd3a73b7 | shasum -a 256