Onder 4.11 Parket bij de Hoge Raad 17 maart 2026

De tenuitvoerlegging van nog niet-onherroepelijke strafrechtelijke sancties schuurt onder meer met de onschuldpresumptie, alsook het doel van het strafprocesrecht om zoveel mogelijk de veroordeling en bestraffing van schuldigen te bevorderen en de veroordeling en bestraffing van onschuldigen te voorkomen. Voorts bestaat het risico dat van het bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid in eerste aanleg een zeker sturende werking uitgaat op de beslissing in hoger beroep, vooral in die gevallen waarin reeds een voorwaarde is geschonden. Als de veroordeling in hoger beroep of cassatie geen stand houdt, kunnen de gevolgen van dadelijke tenuitvoerlegging niet worden teruggedraaid. Gelet op de verstrekkende gevolgen die een bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid voor de betrokkene kan hebben zijn in de wet strikte voorwaarden opgenomen. Zo bepaalt art. 14e Sr dat een voorwaardelijke gevangenisstraf slechts dadelijk uitvoerbaar kan worden verklaard in het geval er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Daarnaast gelden aanvullende motiveringsvereisten voor een bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid. De rechter moet in de motivering van zijn bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid ervan blijk hebben geven zich ervan te hebben vergewist dat aan de gestelde voorwaarden is voldaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/013b2ecc7dd7b20a604f80716a5b0f38e9072dff1866ac92a95d08e837b58930 | shasum -a 256