Onder 3.15 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2026

In de zaak ging het om opsporingsambtenaren die zagen dat twee Duitse mannen een man volgen naar een pand dat ambtshalve bekend stond als een plek waar toen harddrugs werden verhandeld. De Duitse mannen verlaten de woning en worden aangehouden. Tijdens het verhoor blijkt dat zij naar [plaats] waren gekomen om drugs te gebruiken en dat zij op uitnodiging van de man die hen aansprak mee zijn gegaan naar de woning. Een van de Duitsers verklaart te hebben gezien dat uit een kast in die woning een tas met heroïne en cocaïne werd gehaald. Door de getuigen is een situatieschets gemaakt van de kastdeur waarachter de verdovende middelen zouden liggen. De hulpofficier geeft vervolgens een machtiging tot binnentreden af. De opsporingsambtenaren gaan de woning binnen en één van de opsporingsambtenaren opent de deur van de in de situatieschets aangegeven kast en ziet daarin een geopende rugzak met daarin een plastic zakje met vermoedelijk heroïne. Het hof oordeelde dat geen sprake was van een doorzoeking nu de politie voorafgaand aan het binnentreden in de woning van de verdachte op de hoogte was van de plaats van de later in beslag genomen verdovende middelen, namelijk in de concreet aangeduide kamer en kast. Volgens het hof “behoefde [er] niet gezocht te worden; er was veeleer sprake van het “ophalen” van voor inbeslagneming vatbare waar”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/97a03ec9a9003df61857b849677942b734f4c6d05cd1ddbc78174cb33368009a | shasum -a 256