Citaat | Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2026

Onder 3.30 Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2026

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2026, ECLI:NL:PHR:2026:341.

In eerste aanleg werd, ondanks dat de man de schulden aflost, bij de berekening van de draagkracht van de man rekening gehouden met de helft van die schulden. De rechtbank benoemde hierbij de draagplicht van de vrouw, wat een regresrecht van de man jegens haar impliceert. Rekening houden met de helft van de schulden resulteert erin dat de man maandelijks meer aan de vrouw moet betalen, omdat zijn draagkracht hoger wordt bepaald, dan wanneer zou worden gerekend met het volledige bedrag van de schulden. Houdt men – zoals het hof doet – bij het bepalen van de draagkracht van de man rekening met het feit dat hij maandelijks de volledige hoofdelijke schuld voor zijn rekening neemt, dan daalt zijn draagkracht, wat naar alle waarschijnlijkheid zal ‘doorwerken’ in een lagere te betalen maandelijkse alimentatie. Ik kan begrijpen dat het hof vervolgens heeft gezocht naar een manier om te voorkomen dat men uitkomt bij een situatie waarin kan worden gezegd dat de man van twee walletjes eet (want: you can’t have your cake and eat it ). Het hof heeft kennelijk tot uitdrukking willen brengen, dat de vrouw als het ware twee keer zou opdraaien voor de gezamenlijke schuld(en) als ze én nu minder alimentatie ontvangt én later nog kan worden aangesproken op grond van een regresvordering. De weg die het hof heeft gevolgd, is kennelijk een vertegenwoordigingsroute. Het hof “zal rekenen met de volledige last, máár dit heeft wel tot gevolg dat de man namens de vrouw aflost en dus niet meer bij de vrouw kan aankloppen voor terugbetaling” (mijn cursivering, A-G). Daarover kan men zeggen dat het op zichzelf juist kan zijn dat als de man namens de vrouw heeft betaald, hij inderdaad geen regresvordering op de vrouw heeft. Dan heeft hij mogelijk zelf niet meer betaald dan hem in de interne verhouding aangaat (vgl. art. 6:10 lid 2 BW). Of dat daadwerkelijk het geval is, hangt (mede) af van andere factoren op basis waarvan bepaald kan worden of hij de schuld heeft gedelgd voor meer dan het gedeelte dat hem in de interne verhouding aangaat. Uit het feit dat iemand (mede) namens een ander een schuld betaalt, volgt niet automatisch dat op die ander geen regresvordering kan ontstaan.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/69ea73d3b372d97c09bd1830bd9517a389c84814578ba732dab897e3ab1bc73c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 69ea73d3b372d97c09bd1830bd9517a389c84814578ba732dab897e3ab1bc73c, en de alinea staat in dat document op bytes 43067 tot 45458.