Onder 6.5 Parket bij de Hoge Raad 13 januari 2026

Tot slot kom ik nog terug op de vraag of de klager wel belang heeft bij het cassatieberoep, nu hij tijdens de behandeling in raadkamer in feite zijn verzoek tot teruggave van de in beslag genomen partij 3-CMC niet heeft gehandhaafd. De raadsvrouw heeft gesteld dat de klager de inbeslaggenomen stof niet meer terug wil, omdat hij zich dan strafbaar zou maken, maar dat hij niettemin verzoekt het klaagschrift gegrond te verklaren omdat hij dan schadeloos gesteld kan worden. Hij meent met een gegrond klaagschrift schadevergoeding te kunnen vragen. Waarop de klager dit baseert is door zijn raadsvrouw in raadkamer niet nader toegelicht, althans het proces-verbaal van de raadkamerbehandeling meldt daar niets over. Mogelijk heeft de raadsvrouw het oog gehad op de optie dat de bewaarder op grond van art. 119 lid 2 Sv een geldbedrag aan de klager zal moeten uitkeren indien niet aan een last tot teruggave kan worden voldaan. Nu in raadkamer door de klager is afgezien van het verzoek aan de rechtbank een last tot teruggave te geven, lijkt dit een onbegaanbare weg. Het ligt mijns inziens evenmin in de rede dat de beklagrechter zich uitspreekt over de rechtmatigheid van het beslag op een voorwerp dat de klager niet terug wil.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0d2195210f438e641cfd6f9fa359d91c88158bbdd260a29a24b2e481011ecc2f | shasum -a 256