Onder 2.1 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2026

De betrokkene in deze ontnemingsprocedure is in de strafzaak onherroepelijk veroordeeld ter zake van het medeplegen van handelen in strijd met art. 26 lid 1 van de Wet wapens en munitie en medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in art. 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod. Het hof heeft in de ontnemingszaak toepassing gegeven aan art. 36e lid 3 Sr en op basis van de methode van de eenvoudige kasopstelling geoordeeld dat het aannemelijk is dat de misdrijven waarvoor de betrokkene is veroordeeld of andere strafbare feiten op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat de betrokkene wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. In cassatie wordt allereerst geklaagd over de verwerping door het hof van het beroep van de verdediging op niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie op grond van art. 74 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR). Het tweede en het derde middel zijn gericht tegen het oordeel van het hof dat in de kasopstelling moet worden uitgegaan van een beginsaldo contant geld van € 0,00 op 1 januari 2008. Het vierde middel behelst de klacht dat het hof bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel het door de betrokkene contant uitgegeven bedrag van € 50.000,00 aan Advocatenkantoor [A] heeft meegenomen. Het vijfde middel houdt in dat het hof bij de vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel ten onrechte is uitgegaan van de aankoopwaarde van de contant aangeschafte goederen en niet van de executieopbrengst van deze goederen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb00a2ed8d050b9594fecbd4bd26855e58cedff7f901315f4db5d8046df3fa4d | shasum -a 256