Onder 3.10 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2026

In de onderhavige zaak heeft het hof gemotiveerd waarom naar zijn oordeel de verdachte een beroep heeft gemaakt van het in art. 197a lid 2 Sr omschreven delict. Daarbij heeft het hof acht geslagen op het feit dat de verdachte “telkens” uit winstbejag heeft gehandeld en op de “georganiseerdheid van de gedragingen van de verdachte” die eruit bestonden dat de verdachte Excel-bestanden en kostenoverzichten heeft gemaakt, betalingen heeft gedaan en ontvangen en gefingeerde dienstverbanden (meervoud) heeft bewerkstelligd. Hoewel het hof in zijn overwegingen de nadruk legt op het oogmerk tot herhaling en niet zozeer de herhaling zelve, klinkt in de overwegingen van het hof mijns inziens door dat (ook) het feit dat het ging om meerdere personen heeft bijgedragen aan het oordeel dat de verdachte van dat feit een beroep heeft gemaakt. Het hof heeft vervolgens geoordeeld dat het bewezenverklaarde handelen “meermalen is gepleegd”. Dat oordeel acht ik, gelet op de bewijsvoering van het hof, niet onbegrijpelijk. Uit die bewijsvoering volgt immers dat op verschillende tijdstippen in een periode van meerdere jaren de verdachte op georganiseerde wijze verschillende personen elk op een te individualiseren wijze behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van wederrechtelijk verblijf, bijvoorbeeld door de afzonderlijke partners van die personen van een gefingeerd dienstverband te voorzien. Het oordeel van het hof dat aldus sprake is van beroepsmatig verrichte, op zichzelf staande handelingen die meer dan één misdrijf opleveren getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting en is mijns inziens niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/596fff2d6a5b50ee16f58fbf4317ffeda0d0927887213363565b6ecfe8a13eed | shasum -a 256