Onder 3.15 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2026

In de conclusie van AG Knigge waarnaar de Hoge Raad in de weergegeven overweging verwijst, gaat de AG in op art. 27 lid 1 van de (Schengen-) Uitvoeringsovereenkomst en het latere art. 1 lid 1 van de Richtlijn 2002/90/EG, waarvan (thans) art. 197a lid 2 Sr het product is. Die bepalingen dragen op tot – kort samengevat – passende sancties bij (onder meer) het uit winstbejag behulpzaam zijn bij de binnenkomst of het verblijf van een vreemdeling terwijl die binnenkomst of dat verblijf “in strijd” is met de wetgeving van het aangesloten land resp. de Lidstaat. Tegen die achtergrond schreef AG Knigge dat de vraag of de vreemdeling rechtmatig in Nederland verblijft in de zin van onder meer art. 11 Vreemdelingenwet 2000, moet worden onderscheiden van de vraag of het verblijf “wederrechtelijk” is in de zin van art. 197a Sr. “Uit het feit dat een verblijfsvergunning die door het verstrekken van onjuiste gegevens is verkregen, zonder meer en met terugwerkende kracht kan worden ingetrokken, volgt dat van een verblijf waarop de betrokkene recht heeft, geen sprake is. Een verblijf dat door een op bedrieglijke wijze verkregen verblijfsvergunning wordt ‘gedekt’, is met andere woorden niet een verblijf dat in overeenstemming is met onze vreemdelingenwetgeving en dus een verblijf dat daarmee (in de zin van Richtlijn 2002/90/EG) “in strijd” is. Een ander uitleg van het bestanddeel wederrechtelijk in art. 197a Sr zou maken dat doel en strekking van de bedoelde Richtlijn wordt gemist”, aldus de AG.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/596fff2d6a5b50ee16f58fbf4317ffeda0d0927887213363565b6ecfe8a13eed | shasum -a 256