Citaat | Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2026

Onder 4.29 Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2026

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2026, ECLI:NL:PHR:2026:680.

Na de Tweede Wereldoorlog is het ontslagrecht herzien. Met de Wet van 17 december 1953 werd (onder meer) beoogd de ontbinding wegens gewichtige redenen enigszins soepeler te maken, omdat deze procedure in de praktijk weinig werd gebruikt. Dat had vooral te maken met de omschrijving van het begrip ‘gewichtige reden’ (dat daarom werd verruimd in het nieuwe artikel) en het feit dat bij ontbinding geen schadevergoeding kon worden toegekend. Aan art. 1639w (oud) BW werd daarom een lid toegevoegd, waarin werd bepaald dat de rechter de bevoegdheid kreeg een schadevergoeding naar billijkheid toe te kennen bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens belangrijke veranderingen in de omstandigheden. In art. 1639w (oud) BW bleef gehandhaafd dat tegen de beschikking geen voorziening openstond, behalve cassatie in het belang der wet. Deze uitsluiting van rechtsmiddelen tegen de ontbindingsbeschikking is verder niet ter sprake gekomen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/5ecb8b2b741c149e33b61ff4df88da855c29472bf7ec65f6e61adcf2f0e81f5c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 5ecb8b2b741c149e33b61ff4df88da855c29472bf7ec65f6e61adcf2f0e81f5c, en de alinea staat in dat document op bytes 73751 tot 74962.