Onder 4.36 Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2026

“5.13. [Werknemer] heeft zich op het standpunt gesteld dat ING nooit de intentie heeft gehad hem te herplaatsen. Het hof kan zich het wantrouwen van [Werknemer] jegens ING goed voorstellen. [Werknemer] was op het moment dat hem werd meegedeeld dat zijn functie kwam te vervallen bijna 25 jaar bij ING in dienst en begin 50. Niet gesteld of gebleken is dat er ooit enige kanttekening is geplaatst bij het functioneren van [Werknemer]. [Werknemer] heeft meerdere reorganisaties overleefd en een glansrijke carrière gemaakt bij ING. Hij verdiende een hoog (basis)salaris en had jaarlijks kans op een aanzienlijke bonus. Ook tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft ING weer benadrukt dat [Werknemer] tot de top 150 medewerkers van ING behoorde. Mede door de beperkte herplaatsingsposities (gelet op zijn hoge positie en de tijdens de mondelinge behandeling uitgesproken beperkte bereidheid van [Werknemer] om voor wat betreft de hoogte van zijn inkomen water bij de wijn te doen ), is het voorstelbaar dat het vooruitzicht om zijn positie bij ING en de daarbij behorende inkomsten te verliezen tot grote onzekerheid bij en tot verzet van [Werknemer] tegen dat voornemen van ING hebben geleid. ING kan worden nagegeven dat de manier waarop [Werknemer] hieraan uiting heeft gegeven niet altijd even handig is geweest, maar naar het oordeel van het hof is [Werknemer] daarin niet over de schreef van het betamelijke gegaan en moeten zijn uitingen in het hiervoor genoemde kader worden begrepen.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/181f0dfddc5f50276ef0b3c7304115455ca66fb36fc7c6657e197281ae2c50f8 | shasum -a 256