Onder 6.15 Parket bij de Hoge Raad 7 juli 2026

Ook deze klacht faalt naar mijn idee. De rechtbank heeft – indachtig het arrest van de Hoge Raad van 24 september 2024 waarin het oordeel dat zich zeer uitzonderlijke omstandigheden ten aanzien van de klager voordeden niet in stand bleef – het belang van het verschoningsrecht afgezet tegen het belang dat de waarheid aan het licht komt. Het belang van dat verschoningsrecht wordt hier versterkt door de omstandigheid dat de verschoningsgerechtigde klager niet wordt verdacht van enig strafbaar feit, terwijl het belang van de waarheidsvinding wordt gerelativeerd door de omstandigheid dat de datering van die stukken buiten de periode valt waarop de verdenking ziet en onvoldoende duidelijk is geworden dat sprake is van een zodanig verband tussen de in beslag genomen stukken waarop het verschoningsrecht rust en de verdenking, dat doorbreking van het verschoningsrecht van de klager wordt gerechtvaardigd. Dat laatste is overigens niet hetzelfde als de omstandigheid dat de stukken in het geheel niet van belang (kunnen) zijn voor de waarheidsvinding. Op grond van die afweging is de rechtbank tot het oordeel gekomen dat zich in deze zaak geen zeer uitzonderlijke omstandigheden voordoen. Dat oordeel is – als opgemerkt – naar mijn oordeel niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. Tot een nader onderzoek was de rechtbank – anders dan de steller van het middel voorstaat – niet gehouden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e68304099962c2ac47f159ea35b2575a965776c4ddf7724e2cb63f4f1864586a | shasum -a 256