Onder 3.1 Parket bij de Hoge Raad 7 juli 2026

[veroordeelde 3] is op 19 april 1994 omstreeks 11.15 uur aangehouden door de verbalisanten [verbalisant 15] en [verbalisant 16] . Zij is vervolgens om 12.40 uur in verzekering gesteld. Bij die gelegenheid verklaart [veroordeelde 3] dat zij naar waarheid zal gaan verklaren. Na het eerste, dat wil zeggen het sociale verhoor op 19 april 1994, verklaart [veroordeelde 3] in haar tweede tot en met zevende verhoor, die in de schriftelijke neerslag variëren van één tot drie pagina’s, niet bekennend of concreet belastend. Deze verhoren zien hoofdzakelijk op de sfeer in het pand aan de [d-straat] en de personen die daar kwamen, op de aankomst van [veroordeelde 3] en [veroordeelde 2] in de [a-straat] en op het afstaan van DNA-materiaal door [veroordeelde 3] . Ook hier geldt dat van enige uitgeoefende druk in de zin van het gestelde aandringen op verklaren aangezien anderen reeds in belastende zin hebben verklaard, geen sprake geweest kan zijn, en dat dan over en weer voor [veroordeelde 2] en [veroordeelde 3] . Weliswaar reageert [veroordeelde 3] in haar zesde verklaring op hetgeen haar klaarblijkelijk is voorgehouden door verbalisanten, namelijk dat [veroordeelde 2] op de [a-straat] heeft gesproken met iemand die bij de Chinees stond, maar zij ontkent dan nog dat dit heeft plaatsgevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea4bb057e335f07788bbd5b163279095274e2b3116a6d8a7eb7f94c171a54c2b | shasum -a 256