Onder 6.26 Parket bij de Hoge Raad 7 juli 2026

Het hof heeft geoordeeld dat aan het aantreffen van een bloeddruppel nabij de opengebroken gokkast en van een bloedveeg op het werkblad in de keuken – waaruit (telkens) het DNA-profiel van dezelfde onbekende Zuidoost-Aziatische man is verkregen – niet de ontlastende waarde kan worden toegekend die de verdediging daaraan toekent. In dat verband heeft het hof overwogen dat er geen forensisch-wetenschappelijke aanwijzingen zijn voor de stelling dat de bloedsporen als dadersporen moeten worden geduid. Daarbij heeft het hof allereerst met name van belang geacht dat op het slachtoffer geen bloedsporen van een andere persoon zijn aangetroffen. Het hof heeft, ter onderbouwing van zijn oordeel dat de bloedsporen niet delictgerelateerd zouden zijn, nog overwogen dat de indroogtijd van de nabij de gokkast aangetroffen deels vloeibare bloeddruppel in de gegeven omstandigheden ongeveer 60 minuten bedraagt en dat die bloeddruppel op z’n vroegst op 4 juli 1993 om 12.00 uur is bemonsterd, zodat het onaannemelijk is dat die bloeddruppel een relatie heeft met het delict dat volgens het hof heeft plaatsgevonden op 4 juli 1993 tussen 04.15 uur en 08.15 uur. Het hof heeft ten slotte overwogen, dat zelfs als ervan wordt uitgegaan dat de nabij de gokkast aangetroffen bloeddruppel geheel opgedroogd was, die bloeddruppel mogelijk kan zijn achtergelaten door één van de twee in de avond van 3 juli 1993 in het restaurant werkzame keukenmedewerkers van Zuidoost-Aziatische afkomst waarvan het DNA niet is vergeleken met het bloedspoor.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea4bb057e335f07788bbd5b163279095274e2b3116a6d8a7eb7f94c171a54c2b | shasum -a 256