Onder 2.7 Parket bij de Hoge Raad 25 augustus 2026

De klacht inzake de verwerping van het uitdrukkelijk onderbouwde standpunt dat hetgeen de verdachte aan informatie heeft gedeeld slechts bestond uit praatjes/geruchten die hij had gehoord op het politiebureau kan ook niet slagen. Ten eerste blijkt uit het bericht dat de verdachte in de groepsapp heeft verstuurd dat hij [naam 1] (de artiestennaam van degene om wie het ging) “er tussen” zag staan, hetgeen aangeeft dat hij deze informatie niet heeft gehoord, maar zelf heeft gezien. Daarnaast zou ook ingeval de verdachte de informatie via-via (eventueel mondeling) te horen heeft gekregen van politiecollega’s dit mijns inziens niet afdoen aan het oordeel dat sprake is geweest van enig geheim in de zin van art. 272 Sr. Een andere opvatting hieromtrent zou het artikel vleugellam maken, hetgeen niet de bedoeling van de wetgever kan zijn geweest. Ook het verweer dat het “onzin-informatie" was, lijkt me in geen geval te kunnen slagen. Dit verweer vindt reeds zijn weerlegging in de vaststelling dat de informatie die de verdachte aan derden heeft verstrekt, steun vindt in de loggingen uit het cellencomplex en bestemd was om niet verder te worden bekendgemaakt. Ik wijs er verder op dat de verdachte heeft verklaard dat politie-informatie bij de politie hoort te blijven en dat anderen niet op de hoogte horen te komen van deze informatie. Het hof kon op grond daarvan oordelen dat de verdachte ook wist dat hij de informatie niet mocht delen. Hiermee is het standpunt van de verdediging dat de verdachte geen opzet had mijns inziens voldoende weerlegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0bb66b7771d9c5fe6a3a528bc4b080db70d95b1a4fb51e6d62f35acfc9bdf872 | shasum -a 256