Onder 3.3 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2026

Het gerechtshof ’s-Hertogenbosch heeft bij arrest van 5 juli 2022 [eisers] niet-ontvankelijk verklaard in hun hoger beroep tegen NN en het eindvonnis van de rechtbank ten aanzien van [eisers] bekrachtigd. Het heeft daartoe onder meer het volgende overwogen. Kern van het geschil is of [eiser 1] al dan niet is getreden in de rechten van NN en daardoor aanspraak heeft gekregen op het depotbedrag, welke aanspraak vervolgens bij de akte van cessie aan [eiseres 2] is overgedragen. Daarin ligt de onzekerheid die partijen ertoe heeft gebracht de depotovereenkomst te sluiten. [eisers] zijn niet gesubrogeerd in de rechten van NN. Het gaat in dit hoger beroep om de uitvoering van de depotovereenkomst en de daaraan ten grondslag liggende discussie over de gestelde subrogatie in de rechten van NN. Die discussie is beslecht in het nadeel van [eisers] Vanuit dit gezichtspunt dient de depotovereenkomst te worden afgewikkeld. Op grond van de depotovereenkomst zijn er twee mogelijkheden voor het uitkeren van het depot: aan Stack of aan NN. In plaats van aan NN zou dat op grond van de gestelde subrogatie aan [eiser 1] of [eiseres 2] geweest kunnen zijn, maar nu de daartoe strekkende stellingen zijn verworpen, blijft het bij Stack of NN. NN maakt geen aanspraak op het depotbedrag, zodat Stack resteert. Deze consequentie volgt zonder meer uit de aard, inhoud en bedoeling van de depotovereenkomst. De door Stack c.s. in conventie gevorderde verklaring voor recht is toewijsbaar en de in reconventie door [eiseres 2] gevorderde verklaring voor recht niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db40ca430b19808b234ff716b8276d5f1af9c537de36563eb9224d94bddcffda | shasum -a 256