Alinea 76 Rechtbank Alkmaar 2 maart 2005

4.2 [gedaagde] heeft als meest verstrekkende verweer tegen de vordering van[eiser] aangevoerd dat het beding nietig, althans vernietigbaar, is. Het beding is door inhoud en/of strekking in strijd met de goede zeden en/of de openbare orde, althans is in strijd met een dwingende wetsbepaling, aldus [gedaagde]. Aan dit verweer heeft [gedaagde] onder andere het navolgende ten grondslag gelegd. Hij heeft - onder verwijzing naar een aantal bepalingen uit internationale mensenrechtenverdragen en de nationale Grondwet - gesteld dat door het beding een ontoelaatbare inbreuk wordt gemaakt op het Nederlandse rechtsstelsel. [gedaagde] heeft er in dat verband op gewezen dat het beding inhoudt dat hij, zijn zoon en schoondochter en/of diens rechtverkrijgenden bij voorbaat afstand doen van iedere vorm van rechtsbescherming, dat terwijl de bouwplannen van[eiser] op het moment van het ondertekenen van de leveringsakte van 2 september 2002, en ook thans nog, weinig concreet zijn. Aldus wordt, naar de stelling van [gedaagde], de toegang tot de rechter en het indienen van bezwaar of beroep volledig gefrustreerd. Daarnaast heeft [gedaagde] zich op het standpunt gesteld dat het beding te verstrekkend en te onbeperkt is geredigeerd. Tot slot heeft [gedaagde] - onder aanhaling van een uitspraak van respectievelijk de Afdeling Rechtspraak van de Raad van de State en de Centrale Raad van Beroep - gesteld dat de rechten waarvan in het beding afstand is gedaan van openbare orde zijn en dat van deze rechten geen afstand kan worden gedaan. In ieder geval wordt een betrokkene ondanks een dergelijk beding door de (bestuurs-) rechter wel in zijn beroep ontvangen, aldus [gedaagde].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/799428d4335d43fce04f47a01229b21afcdfcf979210049a11da3867675442b6 | shasum -a 256