Alinea 60 Rechtbank Alkmaar 15 mei 2007

Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder 2 is ten laste gelegd, voor zover dat behelst dat de aan de verdachte en zijn mededaders verweten handelingen de dood, althans zwaar lichamelijk letsel van het slachtoffer ten gevolge hebben gehad. De jurisprudentie op het punt van het verband tussen artikel 282, eerste lid Wetboek van Strafrecht en de strafverzwarende omstandigheid van het derde lid van dat artikel is streng; zie het arrrest van de Hoge Raad van 11 oktober 2005 (NJ 2006, 548). De Hoge Raad heeft toen geoordeeld dat uit de gebezigde bewijsmiddelen moet kunnen worden afgeleid dat tussen de vrijheidsberoving en de dood van het slachtoffer een zodanig verband bestaat dat de dood redelijkerwijs als gevolg van die vrijheidsberoving (mede) aan de verdachte kan worden toegerekend. De rechtbank is van oordeel dat zodanig verband ontbreekt in de onderhavige zaak. Uit de - hierna te bespreken - bewijsmiddelen kan worden afgeleid dat de verdachte medepleger is geweest van de vrijheidsberoving van het slachtoffer. Uit het sectierapport komt echter geen eenduidige doodsoorzaak naar voren. Bovendien ziet de rechtbank geen verband tussen de mogelijke doodsoorzaken en de vrijheidsberoving. Dit heeft tot gevolg dat niet kan worden bewezen dat de dood het gevolg is geweest van de vrijheidsberoving. Mutatis mutandis geldt hetzelfde voor zover het gaat om zware mishandeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/06a6ca0892e11b070b8f745743104913b196c5d680f57619fabc9ceefc10d776 | shasum -a 256