Alinea 77 Rechtbank Alkmaar 21 april 2011

De rechtbank overweegt het volgende. De artikelen 221 e.v. van de Landinrichtingswet bepalen de verdeling van de kosten van landinrichting tussen het Rijk, de openbare lichamen en de eigenaren van het blok. In artikel 222 lid 4 Landinrichtingswet is bepaald dat ten laste van de gezamenlijke eigenaren de kosten van de landinrichting komen, die gemaakt zijn ten behoeve van het blok, voor zover deze kosten niet worden gedekt door het Rijk of voor zover de betaling van deze lasten niet bij overeenkomst is verzekerd. In het Landinrichtingsplan (hoofdstuk 13 Raming van de kosten en de verdeling daarvan; tabel 8 raming van de kosten en bijdragen) is aangegeven welke kostenposten voor rekening van het blok komen. Dit betreft naast een bijdrage in de algemene (administratieve) kosten, bijdragen in de kosten van ontsluiting en verkaveling, in het bijzonder in de kosten van de kavelaanvaardingswerkzaamheden. Alle overige kosten, waaronder de kosten van natuurinrichting, komen blijkens het Landinrichtingsplan ten laste van het Rijk, belanghebbende instanties of individuele belanghebbenden. Reclamant veronderstelt dat er kosten ten onrechte ten laste van de gezamenlijke eigenaren zijn gebracht, maar laat na deze veronderstelling concreet te onderbouwen. Blijkens zijn bezwaar gaat reclamant ervan uit dat de commissie moet aantonen dat bepaalde kosten, waaronder die voor de EHS, niet ten laste van de gezamenlijke eigenaren zijn gebracht. Deze veronderstelling is, zoals blijkt uit de Landinrichtingswet en de hierboven aangehaalde jurisprudentie, niet juist. De rechtbank verklaart het bezwaar derhalve ongegrond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/934f563dd6288fe4a191430d722219df3494430ea66cfd429b349b4c21504ad0 | shasum -a 256