Alinea 43 Rechtbank Almelo 14 februari 2005

Vermeldenswaard en niet geheel ten overvloede is in dit verband voorts nog dat niet alleen de wetgever voor de controleur van vervoersbewijzen in het spoorwegvervoer een bijzondere taak heeft weggelegd met daarbij bepaalde bevoegdheden. Ook de Minister van Justitie heeft een taak met bijzondere bevoegdheden bedacht voor tenminste een deel van de controleurs. Immers, blijkens artikel 2 van het (blijkens de aanhef op verzoek van de NS Reizigers genomen) Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar NS Groep 2003 (Stcrt 2003, 44) zijn door hem maximaal 4500 medewerkers van NS Reizigers BV en NS Internationaal BV belast met de opsporing van strafbare feiten, als bijzonder opsporingsambtenaar aangewezen. Zij zijn bevoegd tot de opsporing van feiten die strafbaar zijn gesteld bij of krachtens de Spoorwegwet en de Wet Personenvervoer 2000. Of iemand en zo ja wie concreet op grond van dit besluit als BOA is aangewezen of wie dat vervolgens mag gaan doen blijkt overigens vreemd genoeg niet uit dit Besluit of enig ander de politierechter bekend besluit. Uit een brief van het College van Procureurs-Generaal van 13 juni 2002, kenmerk PaG/C/2591, die zich in de rechtbank-bibliotheek bevindt, maakt de politierechter op dat (in 2002 althans) alle (hoofd)conducteurs zijn benoemd tot BOA. In de bedoelde brief geeft het College aan dat bij de parketten te weinig bekend is dat deze functionarissen als buitengewoon opsporingsambtenaar zijn aangewezen op grond van artikel 142, eerste lid, Sv. Meer bekendheid en (h)erkenning daarvan zou een ondersteuning van deze conducteurs betekenen voor hun bijdrage aan de bestrijding van geweld en agressie op en rond treinen. Het College wijst vervolgens op de strafverhogende omstandigheid van het ambtenaarschap dat de conducteurs dus hebben en waarmee de parketten in de toekomst dus meer rekening wordt verzocht te houden bij het telasteleggen van tegen NS-conducteurs gepleegde agressiedelicten. Los daarvan merkt het College in de brief op dat in de toelichting op de zogenaamde Polaris-richtlijn vermeld wordt dat de ambtenaar zijn taak onbelemmerd moet kunnen vervullen. “Hoewel niet gebaseerd op wettelijke bepalingen gaat die redenering ook op voor anderen die herkenbaar belast zijn met bewaking, handhaving van de orde en/of toezicht.” Het College stelt vervolgens kort gezegd dat dus niet alleen de slachtoffers [van agressie] die “echt” ambtenaar zijn maar ook de slachtoffers die frontliner van de NS zijn, zoals de treinsurveillanten, de procesleiders perron, de medewerkers tickets en service en de machinisten die een conducteur te hulp schieten, ambtenaar in strafrechtelijke zin zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa894a601f99b1f1f8de36cc2d0cfc9bb3b2c206c6da2b8323cf56e2c434f8fc | shasum -a 256