Alinea 37 Rechtbank Almelo 21 november 2012

11. De rechtbank overweegt ten aanzien van de stelling van verweerder dat de schriftelijke overeenkomst niet aan de voorwaarden voldoet, ten eerste dat verweerder hieraan geen conclusie verbindt. Voorts is het in beginsel juist dat indien de overeenkomst tussen het gastouderbureau en de ouder niet de voor gastouderopvang te betalen prijs per uur, het aantal uren gastouderopvang per jaar per kind en de duur van de overeenkomst specificeert, geen recht op een voorschot kinderopvangtoeslag bestaat (zie de uitspraak van Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (AbRvS) van 27 juli 2011, LJN: BR3264). De rechtbank is evenwel van mening dat deze uitspraak niet op deze casus van toepassing is. Ten eerste is in deze zaak geen sprake van een voorovereenkomst en heeft deze zaak betrekking op een definitieve berekening en niet op een voorschot. Tevens is niet gebleken dat de administratie van de gastouderbureaus niet voldoet aan de voorwaarden die artikel 11, derde lid, aanhef en onder c van de Regeling wet kinderopvang daaraan stelt. Voorts blijkt uit het bestreden besluit, de brief van 25 oktober 2012 en hetgeen ter zitting is besproken dat het voor verweerder duidelijk was op welk kind en op welke periode de overeenkomst betrekking had. Ook was het voor verweerder duidelijk hoe hoog het uurtarief was en hoeveel uren gastouderopvang is genoten in 2008. Materieel gezien had verweerder alle gegevens om tot een berekening van de hoogte van de kinderopvangtoeslag te komen. Voor de berekening hiervan was de overeenkomst niet noodzakelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/64f267afcfba950f9ee80ab0d094a51587c2d82723f51aff624e1133227ebcc5 | shasum -a 256