Alinea 62 Rechtbank Amsterdam 22 oktober 2002

Blijkens de aanhef van het rechtshulpverzoek van 3 oktober 1997 is dit mede gebaseerd op de Overeenkomst inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven (Straatsburg, 8 november 1990). De raadsman heeft erop gewezen dat Zwitserland in een voorbehoud bij dit verdrag en de opneming van dit voorbehoud in de nationale wetgeving eisen heeft gesteld ter zake van de kwaliteit van de vertaling. De juistheid daarvan moet zijn "officially certified" dan wel "amtlich als richtig bescheinigt". De raadsman verbindt hieraan de conclusie dat de Zwitsers geen rechtshulp hadden mogen verlenen op grond van dit verzoek. In deze beslissing van de Zwitserse autoriteiten mag de rechtbank echter niet treden. Ook al zou Zwitserland rechtshulp hebben verleend op grond van een verzoek dat niet volledig aan de door dat land zelf gestelde eisen voldoet, dan nog blijft het feit dat die rechtshulp verleend is en dat de beslissing daartoe tot in hoogste Zwitserse rechtelijke instantie overeind is gebleven. Een en ander zou slechts anders zijn als zou blijken dat de Zwitsers ten onrechte is voorgespiegeld dat er sprake zou zijn geweest van een beëdigde vertaling, doch hiervan is niet gebleken. Aan de constatering van de raadsman op dit punt worden dan ook geen consequenties verbonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/213875993bcc3066cbe7790d4856a4f067b44407aa710ef55b23b90b9cc0492d | shasum -a 256