Alinea 60 Rechtbank Amsterdam 19 juni 2007

4.3 De rechtbank volgt eiser in zijn grief dat beleidsregel 4 als kennelijk onredelijk beleid dient te worden aangemerkt. Daarbij heeft de rechtbank allereerst in aanmerking genomen dat noch de tekst van artikel 19a, tweede lid, noch de uit de wetsgeschiedenis blijkende bedoeling van de wetgever, ertoe dwingt dat in concrete gevallen de hoogte van de boete wordt vastgesteld op basis van een optelsom van het aantal gepleegde overtredingen en dat daarbij geen plafond of maximum geldt. Uit de wetsgeschiedenis bij genoemd artikel leidt de rechtbank af dat de wetgever met deze bepaling beoogd heeft om bij de vaststelling van de hoogte van de boete in concrete gevallen onderscheid te kunnen maken tussen situaties waarin één enkele werknemer illegaal te werk is gesteld en situaties waarin sprake is geweest van illegale tewerkstelling van meerdere werknemers. Niet blijkt uit de wetsgeschiedenis dat de wetgever daarbij een ongemaximeerde evenredige relatie voor ogen heeft gestaan tussen het aantal overtredingen en het aantal op te leggen boetebedragen. De in beleidsregel 4 neergelegde ongemaximeerde evenredige relatie verheft het aantal gepleegde overtredingen tot allesbepalende factor bij de vaststelling van de hoogte van de boete in het concrete geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6859852e8f9fdafe044d1f10d2c47e1847b9c4218dcab1a39f799dd8a4337033 | shasum -a 256