Alinea 53 Rechtbank Amsterdam 23 december 2010

4.10. Forward heeft nog gesteld dat de weg van art. 237 lid 4 Rv aan de partij die nakosten heeft moeten maken veelal geen soelaas biedt, vanwege de daaraan verbonden kosten. Ook heeft zij nog gesteld dat een dergelijk bevelschrift niet nodig is, omdat een schuldeiser, bij gedeeltelijke betaling van de vordering door haar schuldenaar, op grond van art. 6:44 BW gerechtigd is deze betaling eerst in mindering te doen strekken op de nakosten, zodat uiteindelijk een gedeelte van de hoofdsom resteert te voldoen. Deze stelling wordt - nu het bezwaar van de deurwaarder reeds ongegrond is geoordeeld - ten overvloede beoordeeld. De kosten in de zin van art. 6:44 lid 1 BW zien niet op nakosten, noch op incassokosten of dergelijke, maar alleen op kosten die samenhangen met de betaling zelf, zoals kosten die zijn gemoeid met een overboeking of met het aanbieden van een wissel. Overigens berust deze stelling op een drogreden, omdat nimmer een betaling in mindering kan worden gebracht op een niet bestaande verplichting. En het bestaan van de verplichting tot betaling van bepaalde nakosten is nu juist de vraag die de deurwaarder aan de orde heeft gesteld. De stelling van Forward wordt derhalve verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c496cf7dd7f718e1a2244c54939b8d672634fdc59014dc62f243b0c6be2d8459 | shasum -a 256