Onder 4.3.1. Rechtbank Amsterdam 15 juli 2011

De rechtbank is van oordeel dat verweerders zich terecht op het standpunt hebben gesteld dat [persoon D] en [persoon E] feitelijk leiding hebben gegeven en daardoor zeggenschap hebben gehad over de bedrijfsvoering van (de rechtsvoorganger van) eiseres. Hierbij is van belang dat uit de Bibob-adviezen blijkt dat [persoon D] feitelijk de leiding had over de bedrijfsvoering van de diverse hotels en restaurants binnen de [naam familielid F]/[naam familielid D]/[naam familielid B] en dat zijn zoon[persoon E] zich verregaand bemoeide met deze ondernemingen. Zo wierf [persoon E] personeel, controleerde hij de ondernemingen, wijzigde hij de kassagegevens en de administratie van de ondernemingen en nam hij contant geld uit de kassa mee zodat dit kon worden ondergebracht bij een bank in Luxemburg. De rechtbank overweegt voorts dat zij verweerders volgt in hun standpunt dat eiseres dient te worden beschouwd als opvolger van [naam bedrijf 1], één van de onderzochte ondernemingen binnen het NERO-onderzoek. Uit het eerste faillissementsverslag van [naam bedrijf 1] blijkt dat [naam leidinggevende] (voormalig leidinggevende van eiseres, voorheen bestuurder van [naam bedrijf 1]) heeft verklaard dat de activiteiten van [naam bedrijf 1] zijn overgenomen door eiseres. Bovendien is [persoon C], die de onderhavige vergunningen voor eiseres heeft aangevraagd, tot aan het faillissement van [naam bedrijf 1] leidinggevende van [naam bedrijf 1] geweest. De rechtbank komt dan ook met verweerders tot de conclusie dat eiseres feitelijk een doorstart is van [naam bedrijf 1] De bevindingen uit het NERO-onderzoek ten aanzien van[naam bedrijf 1] en de aan [naam bedrijf 1] toe te schrijven strafbare feiten staan derhalve ook in relatie tot eiseres.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9d1cab9c53638cc61fa8f0169199ec53da9fbe2d70cb23c0448b6d6fa74ff5c6 | shasum -a 256