Alinea 64 Rechtbank Amsterdam 23 december 2011

2.3.5. De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt dat de ontslagbrief onvoldoende is om de aanvraag van eiser te kunnen beoordelen. Uit de ontslagbrief blijkt niet, zoals eiser stelt, dat zijn arbeidsongeschiktheid (mede) de aanleiding zou vormen voor het ontslag. Evenmin komt deze ontslagbrief tegemoet aan het verzoek van verweerder om informatie ten aanzien van de medische situatie van eiser sinds 1981 en het loon van eiser een jaar voorafgaand aan de eerste ziektedag. De rechtbank wijst erop dat volgens vaste jurisprudentie van de Raad het nadeel van de omstandigheid dat de medische situatie van eiser, vanwege het tijdsverloop tussen de eerste ziektedag en de aanvraagdatum, niet meer op verantwoorde wijze is vast te stellen in beginsel voor rekening en risico van eiser wordt gebracht (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 5 maart 2004, LJN AO9259). De stelling van eiser dat hij destijds onjuist is geïnformeerd door de betrokken instanties, wat daarvan ook zij, is onvoldoende voor het oordeel dat het nadeel dat het recht van eiser op een WAO-uitkering na een tijdsverloop van ongeveer 30 jaar mogelijk niet meer met zekerheid is vast te stellen niet voor rekening en risico van eiser zou komen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat eiser redelijkerwijs in staat moet zijn geweest om over de gevraagde gegevens te beschikken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/64eb0c1fc71b4a3c10dd4b2b27b8c71856ce31ce5624b19443d34a4ee83bb169 | shasum -a 256