Onder 5.3.3 Rechtbank Amsterdam 21 december 2012

Op grond van voornoemde bewijsmiddelen, in hun onderlinge verband en samenhang bezien, is de rechtbank voorts van oordeel dat bewezen kan worden dat verdachte ten aanzien van de vreemdelingen [persoon 4], [persoon 4], [persoon 6], [persoon 7] en [persoon 8] telkens reeds bij de aanvraagprocedure ter verkrijging van een verblijfsvergunning betrokken is geweest. Dit blijkt allereerst uit hetgeen voornoemde vreemdelingen en andere getuigen onafhankelijk van elkaar gelijkluidend hebben verklaard omtrent de door verdachte gehanteerde modus operandi. Deze bestond er telkens uit dat verdachte de vreemdelingen vertelde dat zij een samenlevingscontract nodig hadden om een aanvraag voor een verblijfsvergunning bij de IND te kunnen indienen en dat hij een dergelijk contract voor hen kon regelen in ruil voor betaling van een geldbedrag. Verdachte verstrekte vervolgens daadwerkelijk een samenlevingscontract op naam van de betrokken vreemdeling en een EU-burger, ogenschijnlijk opgesteld door een notaris. Deze (valse) contracten, telkens van hetzelfde type, golden als onderbouwing voor de vervolgens in te dienen aanvraag bij de IND. Enkele vreemdelingen hebben bovendien verklaard dat verdachte voor hen ook de aanvraagformulieren heeft geregeld of een afspraak voor hen heeft gemaakt bij de IND. Aldus is voldoende aannemelijk geworden dat verdachte in de onderhavige zaken telkens reeds bij de aanvraagprocedure, en niet pas in de bezwaarfase, betrokken is geweest en dat hij ook telkens op de hoogte was van de valsheid van de (door hemzelf verstrekte) samenlevingscontracten. Het feit dat de aanvragen kennelijk door de vreemdelingen zelf bij de IND zijn ingediend en verdachte op dat moment (nog) niet als gevolmachtigde namens hen optrad in de bestuursrechtelijke procedure, maakt voornoemd oordeel niet anders.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa66d522cc5eed5247f2ab1a8f39f8070e7566cf2c3216d3788b7094348f7e65 | shasum -a 256