Onder 4.8 Rechtbank Amsterdam 23 april 2012

Indien ervan zou moeten worden uitgegaan dat er nog tijd beschikbaar was om een andere rechter-commissaris in te schakelen acht de rechtbank het dan ook begrijpelijk dat de raadsvrouw zich gegriefd voelde dat de voorgeleiding voor dezelfde rechter-commissaris doorgang vond terwijl al een wrakingsverzoek was gedaan en geen onderzoek was gedaan naar de vraag of de bemoeiingen uitstel gedoogden of dat een andere rechter de voorgeleiding kon doen. Of benodigde tijd nog beschikbaar was en de mogelijkheid van inschakeling van een andere rechter-commissaris nog bestond is door de wrakingskamer niet vastgesteld. Het enkele feit dat de termijn van artikel 59a lid 1 Wetboek van Strafvordering nog niet was verstreken betekent niet zonder meer dat er voldoende gelegenheid was om nog tijdig een andere rechter-commissaris met de voorgeleiding te belasten. De wijze waarop de werkzaamheden in de instructie zijn georganiseerd zou bijvoorbeeld daaraan in de weg kunnen staan. Wel zou de omstandigheid dat de rechter-commissaris na indiening van het wrakingsverzoek de voorgeleiding heeft voortgezet zonder te onderzoeken of haar bemoeiingen uitstel gedoogden, grond kunnen geven aan de vrees van verzoeker dat sprake is van vooringenomenheid jegens hem. Nu ter zitting nog eens door de raadsvrouw is benadrukt dat dit geen afzonderlijke grond voor wraking is, zijn er geen termen om op dit punt verder onderzoek te doen en kan deze grief van verzoeker niet tot een andere uitkomst van het verzoek leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/334c3c70ff58d0a95969c716e0435074e341e846185889aa0c43b4db3a1f5190 | shasum -a 256