Alinea 34 Rechtbank Amsterdam 15 februari 2012

“(…) Uw cliënt heeft begin 2010 samen met de hoofdhuurders van [adres] huisbewaring aangevraagd op basis van remigratie. Op basis van remigratie is huisbewaring slechts mogelijk voor de duur van één jaar; verlenging is niet mogelijk. Dit staat duidelijk op zowel het aanvraagformulier als op de bevestigingsbrief van de Dienst Wonen van de gemeente Amsterdam vermeld. Uw cliënt had toen dus al kunnen weten op welke gronden en voor welke maximale duur de huisbewaring zou gelden; hij heeft de formulieren immers zelf ondertekend. Wij bestrijden dat een van onze medewerkers uw cliënt mondeling verkeerd zou hebben voorgelicht. (…) Uit coulance heeft Stadgenoot uw cliënt toegestaan om de woning nog enkele maanden te gebruiken. Wij zijn bepaald ontstemd dat uw cliënt nu meent, gebruik te moeten maken van deze coulance om nu rechten op de woning te laten gelden. Vanzelfsprekend was onze toestemming slechts bedoeld om de woning tijdelijk te gebruiken, om uw cliënt tegemoet te komen, en niet als (voortzetting van de) huurovereenkomst; wij hebben immers geen huurovereenkomst met uw cliënt en zijn ook niet van plan om deze met hem aan te gaan. De enige overeenkomst die er met betrekking tot deze woning is, is de overeenkomst met de hoofdhuurders [huurster] en [huurder]. Deze hebben de huur opgezegd per 30 september 2011.(…) Uw cliënt heeft nooit een aanvraag tot medehuur ingediend. Voor zover wij uw brief van 10 augustus opvatten als een dergelijke aanvraag namens uw cliënt, wijzen wij deze af. Bij medehuur dient immers sprake te zijn van een duurzame gemeenschappelijke huishouding. Dat is hier natuurlijk niet het geval; uw cliënt stelt immers zelf dat de hoofdhuurders al geruime tijd uit de woning zijn vertrokken (…)”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea83e06e76f09c2b5fcdeacef00989c2d5cb8804c53c2c7e81395fc1a07973cb | shasum -a 256