Alinea 93 Rechtbank Amsterdam 28 maart 2012

Op dit punt kan immers, anders dan Joacc c.s. betoogt, geen onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds een rechtsvordering op de maatschap [D] en anderzijds een rechtsvordering op de vennoten. Een andere opvatting zou onverenigbaar zijn met de regel dat, indien ten laste van een op een voor derden duidelijk kenbare wijze onder een bepaalde naam aan het rechtsverkeer deelnemende maatschap (dus in wezen ten laste van de gezamenlijke vennoten) een vordering in rechte wordt ingesteld, de schuldeiser kan volstaan met de vermelding van de naam van deze maatschap in de dagvaarding in plaats van de namen van de afzonderlijke vennoten (Hoge Raad 5 november 1976, NJ 1977, 586). Nu het de schuldeiser vrij staat om in een dagvaarding hiermee te volstaan, moet worden aangenomen dat (a) de schuldeiser een stuitingsbrief aan de maatschap kan richten zonder de namen van alle afzonderlijke vennoten daarin op te nemen en (b) een dergelijke brief ook jegens de vennoten (in hun hoedanigheid van vennoot van de maatschap) persoonlijk stuitende werking heeft. Dit komt, zoals is overwogen in genoemd arrest, tegemoet aan de behoeften van de praktijk, nu maatschappen aangegaan door een groot aantal vennoten onder een bepaalde naam aan het verkeer deelnemen. Daarbij komt dat de schuldeiser veelal niet op de hoogte is van de namen van alle vennoten, indien deze namen niet bekend zijn gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/46356b6058ef05391bff9cac7a86f5c215e085b904cb240d30702e128faf3c8c | shasum -a 256