Alinea 38 Rechtbank Amsterdam 21 maart 2012

17 juni 2011 een betekeningshandeling heeft plaatsgevonden van het verstekvonnis op het daartoe door Ontvanger voorgeschreven adres en dat Ontvanger pas op 8 november 2011 een verzetdagvaarding heeft laten betekenen aan [X] Speelautomatenexploitatie, derhalve ruim na het verstrijken van de daartoe gegeven wettelijke termijn van 4 weken ex artikel 143 lid 2 Rv. Of [X] Speelautomatenexploitatie -naar Ontvanger aanvoert- door het onverkort vasthouden aan deze termijn haar bevoegheid misbruikt dan wel dat zulks in strijd met de beginselen van de goede procesorde moet worden geacht, dient naar het oordeel van de rechtbank ontkennend te worden beantwoord. De rechtbank neemt bij dit oordeel in aanmerking dat de enkele omstandigheid dat de dagvaarding niet is meebetekend aan Ontvanger op zichzelf niet de conclusie rechtvaardigt dat Ontvanger reeds daarom in het geheel niet in staat moet worden geacht een verzetdagvaarding op te stellen. Bovendien ligt in artikel 143 als geheel gelezen, besloten dat het er in geval van betekening van het vonnis - overeenkomstig de algemene strekking van die bepaling - op aankomt of zekerheid bestaat dat het vonnis ter kennis van de veroordeelde is gekomen in dier voege dat hij uit het hem betekende stuk en het hem daarvan gelaten afschrift kan opmaken op vordering van wie, waartoe en door welk gerecht hij veroordeeld is, zodat hij aan de hand van die gegevens de nodige maatregelen kan nemen om desgewenst tijdig in verzet te komen. Uit het enkele feit dat het afschrift van de dagvaarding, dat aan het vonnis was gehecht, niet mede aan Ontvanger is uitgereikt, kan niet worden afgeleid dat in dit geval niet aan de voormelde eis is voldaan, ongeacht of dit afschrift al of niet van dat vonnis deel uitmaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3217dd3f5dbab5d7d7bd5136410d3b0ba90d5af5d9aa4009ef390660bdcd7a10 | shasum -a 256