Alinea 65 Rechtbank Amsterdam 10 mei 2012

4.5. NRSL heeft aangevoerd dat, zo begrijpt de voorzieningenrechter, het Kompas niet vrij staat om haar verzoek om verlof tot tenuitvoerlegging te doen op grond van artikel 1076 Rv, omdat deze bepaling, anders dan het Verdrag van New York 1958 niet als (mogelijke) grond voor weigering kent de omstandigheid dat de tenuitvoerlegging door de bevoegde autoriteit (zoals gedefinieerd in het Verdrag van New York 1958, in dit geval de Russische overheidsrechter) is geschorst. Een juiste, verdragsconforme, uitleg van artikel 1076 Rv zou volgens NRSL moeten meebrengen dat schorsing van de tenuitvoerlegging door de Russische overheidsrechter ook in de weg zou moeten staan aan de tenuitvoerlegging in Nederland. Dit gaat niet op. Zoals hiervoor al is overwogen staat het Verdrag van New York 1958 toe dat een partij zich beroept op de wet van het land waar tenuitvoerlegging wordt verzocht. Het Verdrag van New York 1958 kent het zogenaamde meestbegunstigingsbeginsel, op grond waarvan het Verdrag niet eraan in de weg staat dat een partij zich voor de erkenning en tenuitvoerlegging van een arbitraal vonnis beroept op een gunstiger regeling dan het Verdrag (artikel VII Verdrag van New York 1958). Voorts geldt dat artikel 1076 Rv niet kent het systeem van een dubbel exequatur. Het feit dat Kompas haar verzoek om verlof tot tenuitvoerlegging in de Russische Federatie heeft ingetrokken, staat dus evenmin aan (het verzoek om verlof tot) de tenuitvoerlegging van het arbitraal vonnis in Nederland in de weg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/098241fc678c7ab9f1f448f94615b610ceb8833590e72441ea21cafb1ada983c | shasum -a 256