Alinea 88 Rechtbank Amsterdam 10 mei 2012

Dr. [D] stelt vervolgens dat de weigering het arbitraal vonnis ten uitvoer te leggen, althans de beslissing de tenuitvoerlegging op te schorten, in de praktijk betekent dat het arbitraal vonnis (in de Russische Federatie) zijn rechtskracht verliest. Dat moge zo zijn, maar de Nederlandse rechter zal aan de beslissing van het HAC (alleen) het gevolg kunnen verbinden dat ook in Nederland het arbitraal vonnis niet ten uitvoer kan worden gelegd, indien de grond waarop de tenuitvoerlegging door het HAC is geweigerd, overeenkomt met een van de gronden van artikel 1076 Rv (MvA, Kamerstukken II 1985/86, 18 464, nr. 6, p. 41). Zoals NRSL stelt – en ook uit de uitspraak van het HAC (zoals samengevat in de opinie van Dr. [D]) volgt – heeft het HAC de zaak terugverwezen naar het Arbitration Court te Moskou omdat het arbitraal vonnis in strijd zou zijn met de Russische openbare orde indien het arbitraal vonnis gebaseerd zou zijn op vervalst bewijs (Forged Evidence) en het scheidsgerecht hiervan niet op de hoogte was. Zoals hiervoor onder 4.15 is overwogen, is in de onderhavige procedure onvoldoende aannemelijk geworden dat de arbitrale beslissing berust op vervalst bewijs zodat van strijd met de openbare orde als bedoeld in artikel 1076 lid 1 (B) Rv geen sprake is. De uitspraak van het HAC van 26 oktober 2004 waarbij het verlof tot tenuitvoerlegging (gedeeltelijk) is vernietigd, staat dus niet in de weg aan het verlenen van verlof tot tenuitvoerlegging in Nederland.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/098241fc678c7ab9f1f448f94615b610ceb8833590e72441ea21cafb1ada983c | shasum -a 256