Alinea 31 Rechtbank Amsterdam 28 juni 2012

2.5. De toezegging van toenmalig minister Plasterk - hoe hard die in 2007 wellicht ook leek - behoeft, mede gelet op de veranderde financiële positie van het Rijk en de gevolgen die de politiek daaraan heeft verbonden, voor verweerder geen aanleiding te zijn om van dit beleid af te wijken door eiseres na 2013 nog langer buiten het verband van de culturele basisinfrastructuur te subsidiëren. Aan die toezegging kon eiseres niet het gerechtvaardigd vertrouwen ontlenen dat de subsidie ook na afloop van de huidige subsidieperiode aan haar zou worden verleend. Ook de omstandigheid dat het de bedoeling van de overheid is geweest om een volwaardig expertisecentrum en nationaal symbool voor het Nederlandse slavernijverleden te creëren en dat hiervoor een substantiële financiële rijksbijdrage is vereist, maakt niet dat een structurele aanspraak op subsidie is gegarandeerd. De destijds bestaande bereidheid van de minister en van voorgaande kabinetten om het bestaan van eiseres te ondersteunen bestond immers ten tijde van het primaire besluit niet meer. Het voorgaande wordt niet anders door de brief van 5 maart 2012 die eiseres in het geding heeft gebracht, waarin enige politici en ex-bewindslieden verweerder verzoeken zijn standpunt te herzien. Dit laat overigens onverlet dat verweerder alsnog gevolg kan geven aan het eveneens in die brief opgenomen verzoek om met de minister van Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties in overleg te treden om eiseres buiten de systematiek van de eenjarige instellingssubsidies alsnog van rijkswege te bekostigen. Het bestreden besluit ziet daarop niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ad350da3245ba47fc5a0ca5e989c3669af6021eff3f78d067a88085eb1878679 | shasum -a 256